تبلیغات
چشمه ی کوثر - شوخی و مزاح

کمتر جامعه و ملتی را میتوان یافت که در ارتباطات مردم،چیزی به نام "شوخی" وجود نداشته باشد.از آنجا که این نوع برخورد،در میان مردم متداول است و نه میتوان به کلی آن را مردود دانست و نه میتوان بی حد و مرز طرفدار آن بود،در این بخش به بیان آثار،حد و مرز و شیوه و شرایط آن براساس تعالیم دینی میپردازیم.

مزاح خصلتی مؤمنانه

خستگی جسم و روح با تفریحات سالم و مزاح و لطیفه گویی برطرف میشود.پرداختن به نشاط روحی و شادابی روان،در سایه لطایف و ظرایف،امری طبیعی و مقبول و مورد حمایت شرع و دین است،البته با مراعاتهایی خاص.

برخلاف تصور آنان که میکوشند چهره ای خشن و عبوس از اسلام ارایه دهند،در فرهنگ دینی مساله خوشحالی و شادی و خرسندسازی و شاد کردن دیگران،جزء خصلتهای مثبت و پسندیده به شمار آمده است.اولیای دین و بزرگان مکتب نیز همه در عمل اینگونه بودند.

در سیره رهبران الهی

نمونه هایی که از مزاحها و رفتارهای لطیفه آمیز و سخنان مطایبه انگیز حضرت رسول روایت شده است،نشان میدهد که آن حضرت،در عین حال که خوش رفتاری و گشاده رویی و بذله گویی داشت،از مرز حق و سخن درست فراتر نمی رفت و شوخیهایش باطل و ناروا نبود.

حد و مرز شوخی

انسانها از نظر تحمل شوخی یکسان نیستند.بعضیها ظرفیت لازم برای مزاح ندارند،در نتیجه شوخی به جای دلشاد کردن، کینه و کدورت می آورد.از سوی دیگر،افراط در هر چیز حتی در خندیدن و خنداندن و شوخی ناپسند است و آثار سوء و عوارض تلخ دارد.اگر در تعالیم دینی از "کثرت مزاح"  نهی شده است برای پیشگیری از همین عوارض است.

به هرحال،در شوخی با دیگران هم باید ظرفیت طرف مقابل سنجیده شود،هم از افراط و زیاده روی پرهیز گردد،هم از تحقیر و توهین به دیگران اجتناب شود و هم هیبت و وقار خود شخص محفوظ بماند.

اعتدال در هر امری پسندیده است در مزاح و شوخی نیز همچنین،تا معاشرتها پاک و دوستیها با دوام و رابطه ها صمیمی و برادرانه باشد.

برگرفته از کتاب اخلاق معاشرت از جواد محدثی

 

 


برچسب ها: چشمه کوثر، مزاح، خصلت مؤمنان، سیره رهبران الهی، حضرت محمد(ص)، کتاب اخلاق معاشرت، جواد محدثی،  

تاریخ : چهارشنبه 11 مرداد 1391 | 04:05 ب.ظ | نویسنده : هما افضلی | نظرات
.: Weblog Themes By BlackSkin :.